Οδηγίες ασφαλείας για μπουρδελότσαρκα
Η νυχτερινή περιπλάνηση από μαγαζί σε μαγαζί έχει τους δικούς της κινδύνους και σχεδόν κανένας από αυτούς δεν είναι αυτός που φαντάζονται οι περισσότεροι. Το συνηθισμένο κακό βράδυ δεν περιλαμβάνει βία. Περιλαμβάνει έναν λογαριασμό τετρακοσίων ευρώ που κανείς δεν κατάλαβε πώς σχηματίστηκε, ένα κινητό που έμεινε σε ένα τραπέζι, και μια επιστροφή στο σπίτι σε κατάσταση που δεν επέτρεπε καλές αποφάσεις.
Οι οδηγίες που ακολουθούν είναι λειτουργικές, όχι ηθικές. Απευθύνονται σε ενήλικο που έχει ήδη αποφασίσει τι θέλει να κάνει και θέλει απλώς να το κάνει χωρίς να πάθει ζημιά στο πορτοφόλι ή στο πρόγραμμα της επόμενης μέρας. Το μεγαλύτερο μέρος τους αφορά χρήματα και ώρες, γιατί εκεί χάνεται η βραδιά.
Αποφασίστε το ποσό πριν βγείτε από την πόρτα
Ο πιο αποτελεσματικός μηχανισμός προστασίας είναι επίσης ο πιο βαρετός: ένα προκαθορισμένο όριο, σε μετρητά, στην τσέπη. Όχι όριο στο μυαλό — μετρητά. Αφήστε την κάρτα στο σπίτι ή, αν σας χρειάζεται για επιστροφή, βάλτε τη σε διαφορετική τσέπη από αυτήν που ανοίγετε όλο το βράδυ.
Ο λόγος είναι απλός. Η κάρτα καταργεί την αίσθηση του ποσού. Σε ένα μαγαζί όπου κάθε ποτό στο τραπέζι χρεώνεται πολλαπλάσια της κανονικής του τιμής και η χρέωση συνεχίζεται όσο κάθεται κάποιος μαζί σας, ο λογαριασμός τρέχει με ταχύτητα που δεν γίνεται αντιληπτή σε πραγματικό χρόνο. Με μετρητά υπάρχει φυσικό τέρμα. Με κάρτα δεν υπάρχει κανένα.
Το δεύτερο βήμα είναι να ξέρετε το ποσό πριν το ξοδέψετε, όχι μετά. Ρωτήστε τιμή ποτού πριν παραγγείλετε και τιμή συνοδείας στο τραπέζι πριν καθίσει κάποιος. Η ερώτηση είναι απολύτως φυσιολογική. Η δυσφορία που θα νιώσετε ρωτώντας κοστίζει πολύ λιγότερο από τη δυσφορία της στιγμής που θα δείτε τον λογαριασμό.
Η παγίδα του λογαριασμού και πώς αποφεύγεται
Το κλασικό σενάριο εξελίσσεται πάντα με τον ίδιο τρόπο. Η είσοδος είναι δωρεάν ή συμβολική. Το πρώτο ποτό έχει λογική τιμή. Κάποια κάθεται στο τραπέζι, παραγγέλνει, και από εκείνη τη στιγμή τρέχουν παράλληλα δύο ή τρεις χρεώσεις που κανείς δεν ανακοίνωσε. Στο τέλος παρουσιάζεται ένα χαρτί με νούμερο που δεν αντιστοιχεί σε τίποτα από όσα θυμάστε.
Η άμυνα δεν είναι η διαπραγμάτευση στο τέλος — εκεί έχετε ήδη χάσει. Είναι τρεις κινήσεις στην αρχή: ζητήστε τιμοκατάλογο πριν παραγγείλετε, δηλώστε ρητά αν δεν θέλετε παρέα στο τραπέζι, και ζητήστε τον λογαριασμό μετά από κάθε γύρο ώστε να βλέπετε πού βρίσκεστε. Ένα μαγαζί που δυσανασχετεί με οποιοδήποτε από τα τρία σας λέει ακριβώς τι είδους μαγαζί είναι.
Αν ο λογαριασμός είναι εξωφρενικός
Μη μπείτε σε καβγά και μη σηκωθείτε να φύγετε αγνοώντας τον. Ζητήστε αναλυτική κατάσταση. Πληρώστε ό,τι αναγνωρίζετε, δηλώστε ήρεμα ότι το υπόλοιπο το αμφισβητείτε, και μη δεχτείτε να σας συνοδεύσει κάποιος σε μηχάνημα ανάληψης. Η μετακίνηση προς ATM με συνοδεία είναι το σημείο όπου μια οικονομική διαφωνία γίνεται κάτι χειρότερο.
Το αλκοόλ ως παράγοντας κόστους
Δεν έχει νόημα να πει κανείς σε ενήλικα πόσο να πιει. Έχει όμως νόημα να επισημανθεί ότι στο συγκεκριμένο περιβάλλον το αλκοόλ δεν επηρεάζει μόνο τη διάθεση, επηρεάζει το κόστος. Κάθε απόφαση που παίρνεται μετά το τέταρτο ποτό είναι στατιστικά ακριβότερη από την ίδια απόφαση δύο ώρες νωρίτερα, και το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι δουλεύουν εκεί.
Η πρακτική συμβουλή είναι μία: βάλτε τα χρήματα που έχετε ορίσει σε μια τσέπη και μην την ανοίξετε για κανέναν λόγο πέρα από αυτόν που τα προόριζε. Οι αποφάσεις που παίρνονται νωρίς είναι αυτές που ισχύουν· η θέληση αργότερα δεν είναι αξιόπιστη.
Τηλέφωνο, κλειδιά, έγγραφα
Τρία αντικείμενα, τρεις διαφορετικές τσέπες, καμία τσάντα που αφήνεται σε καρέκλα. Το κινητό δεν ακουμπάει ποτέ στο τραπέζι. Δεν είναι υπερβολή: η πιο συχνή απώλεια σε νυχτερινό μαγαζί δεν είναι το πορτοφόλι αλλά το τηλέφωνο, και μαζί με αυτό φεύγει η δυνατότητα να καλέσετε ταξί, να πληρώσετε, να επικοινωνήσετε με οποιονδήποτε.
Δεύτερο, μη δίνετε το τηλέφωνο σε κανέναν για να «δείξει κάτι» ή για να γράψει αριθμό. Τρίτο, μη φωτογραφίζετε μέσα σε τέτοιους χώρους. Πέρα από το ότι απαγορεύεται σχεδόν παντού, είναι ο ταχύτερος τρόπος να μετατραπεί μια ήσυχη βραδιά σε ένταση με το προσωπικό.
Ας ξέρει κάποιος πού είστε
Ένα μήνυμα σε φίλο με το πού πηγαίνετε και μια πρόχειρη ώρα επιστροφής δεν κοστίζει τίποτα και αλλάζει ριζικά την εικόνα αν κάτι πάει στραβά. Δεν χρειάζεται λεπτομέρεια, αρκεί περιοχή και ώρα.
Πέντε λεπτά προετοιμασίας πριν φύγετε
Όσα μπορούν να πάνε στραβά αργότερα ρυθμίζονται σε πέντε λεπτά όσο είστε ακόμη νηφάλιος. Φορτισμένο τηλέφωνο, γιατί ένα άδειο κινητό στις τρεις το πρωί σας αφήνει χωρίς μεταφορικό, χωρίς επικοινωνία και χωρίς χάρτη. Μετρητά χωρισμένα σε δύο μέρη, με το ένα να είναι απαραβίαστο για την επιστροφή.
Αποφασίστε επίσης ώρα λήξης και πείτε τη δυνατά σε όποιον είναι μαζί σας. Δεν είναι πειθαρχία για την πειθαρχία· είναι ότι η ώρα λήξης που δεν έχει οριστεί από πριν δεν ορίζεται ποτέ, και το τελευταίο δίωρο κάθε τέτοιας βραδιάς είναι σχεδόν πάντα το ακριβότερο και το λιγότερο απολαυστικό.
Τέλος, μη φοράτε και μη κουβαλάτε τίποτα που θα σας στοίχιζε πραγματικά να χάσετε. Ρολόγια, μπρελόκ με όλα τα κλειδιά της ζωής σας, φάκελοι με χαρτιά. Ό,τι δεν φύγει από το σπίτι δεν χάνεται σε τραπέζι.
Όταν βγαίνει παρέα
Οι ομαδικές έξοδοι έχουν διαφορετική δυναμική και συνήθως καταλήγουν ακριβότερες κατά κεφαλήν από τις μοναχικές. Η ομάδα παραγγέλνει περισσότερο, μένει περισσότερο και συμφωνεί σε πράγματα που κανένα μέλος της δεν θα δεχόταν μόνο του. Τα μαγαζιά το ξέρουν και τιμολογούν ανάλογα.
Δύο πρακτικοί κανόνες βοηθούν. Πρώτος: ξεχωριστοί λογαριασμοί ή ένα κοινό ταμείο που ορίζεται στην αρχή, ποτέ ένας κοινός λογαριασμός που μοιράζεται στο τέλος — εκεί όποιος έπινε λιγότερο πληρώνει για όποιον έπινε περισσότερο και η βραδιά τελειώνει με τσακωμό. Δεύτερος: κανείς δεν μένει πίσω μόνος και κανείς δεν φεύγει μόνος με άτομο που μόλις γνώρισε.
Αν η αφορμή είναι κάποια γιορτή, ένα κανονισμένο πρόγραμμα δουλεύει καλύτερα από την περιπλάνηση. Ξέρετε τι πληρώνετε, ξέρετε πότε τελειώνει, και δεν εξαρτάται η βραδιά από το τι θα βρείτε ανοιχτό στη μία το πρωί.
Οι «φιλικές συστάσεις» που δεν είναι φιλικές
Κάποιος στον δρόμο, στο ταξί ή στο πρώτο μαγαζί θα προτείνει ένα άλλο μέρος, καλύτερο, φθηνότερο, με περισσότερο κόσμο. Σε μεγάλο ποσοστό των περιπτώσεων υπάρχει προμήθεια πίσω από τη σύσταση, και η προμήθεια πληρώνεται από τον λογαριασμό σας.
Ο κανόνας που δουλεύει: μη μετακινείστε σε άγνωστη διεύθυνση με άνθρωπο που μόλις γνωρίσατε. Αν σας ενδιαφέρει το μέρος, πηγαίνετε αργότερα και μόνος, αφού το ελέγξετε. Η βιασύνη είναι πάντα μέρος της τεχνικής — «τώρα, γιατί μετά γεμίζει» — και είναι το πιο αξιόπιστο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά.
Επιστροφή: το μέρος της βραδιάς που υποτιμάται
Το κομμάτι με τη μεγαλύτερη πιθανότητα να πάει στραβά είναι η μετάβαση από το τελευταίο μαγαζί στο σπίτι. Είναι αργά, το ποσό στην τσέπη έχει μειωθεί, η κρίση δεν είναι στην καλύτερή της.
Κρατήστε ξεχωριστά το ποσό της επιστροφής, από την αρχή, σε τσέπη που δεν ανοίγεται. Καλέστε ταξί από εφαρμογή αντί να σταματήσετε κάποιο στον δρόμο, ώστε η διαδρομή να είναι καταγεγραμμένη. Και μην ανεβάσετε στο σπίτι σας άτομο που γνωρίσατε πριν από μία ώρα σε τέτοιο περιβάλλον· είναι το σενάριο πίσω από τα περισσότερα περιστατικά κλοπής που ακούγονται σε αυτόν τον χώρο.
Πόσο κοστίζει τελικά μια τέτοια βραδιά
Αξίζει να γίνει η αριθμητική νηφάλια, γιατί σχεδόν κανείς δεν την κάνει. Είσοδος, τέσσερα ή πέντε ποτά σε τιμές νυχτερινού μαγαζιού, ένα ή δύο ποτά για την παρέα στο τραπέζι, ταξί προς και από. Πριν συμβεί οτιδήποτε πέρα από κουβέντα, το ποσό έχει ήδη φτάσει σε επίπεδο που εκπλήσσει.
Η σύγκριση με ένα προγραμματισμένο ραντεβού είναι διαφωτιστική. Σε ένα γραφείο συνοδών η ώρα ξεκινά από τα 120 με 150 ευρώ, το ποσό δηλώνεται πριν κλείσει το ραντεβού και δίνεται σε μετρητά στην αρχή. Δεν υπάρχει λογαριασμός που τρέχει, δεν υπάρχει χρέωση ποτού, δεν υπάρχει έκπληξη στο τέλος. Ό,τι συμφωνήθηκε είναι ό,τι θα δοθεί.
Το επιχείρημα δεν είναι ότι η μία επιλογή είναι ηθικά ανώτερη από την άλλη. Είναι ότι η μία έχει γνωστό κόστος από πριν και η άλλη ανακαλύπτεται στο τέλος. Αν ο λόγος που βγαίνει κανείς για μπουρδελότσαρκα είναι η οικονομία, η οικονομία συνήθως δεν επιβεβαιώνεται.
Πού βγαίνει και πού δεν βγαίνει η σύγκριση
Η βόλτα προσφέρει κάτι που το ραντεβού δεν προσφέρει: την περιπλάνηση, την παρέα, το απρόβλεπτο μιας νύχτας. Αν αυτό είναι το ζητούμενο, τότε βγαίνει, αρκεί να μπει προϋπολογισμός. Αν το ζητούμενο είναι η ίδια η συνάντηση, τότε η βόλτα είναι ο ακριβός και αβέβαιος δρόμος προς αυτήν.
Η εναλλακτική με προγραμματισμό
Το προγραμματισμένο ραντεβού λύνει σχεδόν όλα τα προβλήματα αυτού του κειμένου με έναν μηχανισμό: μεταφέρει τη συνάντηση στον χώρο σας. Δεν χρειάζεται μετακίνηση σε άγνωστες διευθύνσεις, δεν υπάρχει λογαριασμός, δεν υπάρχει επιστροφή στις τέσσερις το πρωί.
Πρακτικά: τηλεφώνημα ή μήνυμα δύο με τρεις ώρες πριν, συμφωνία σε πρόσωπο, διάρκεια και ποσό, και άφιξη στη διεύθυνσή σας. Στο κέντρο και στις κοντινές περιοχές το ελάχιστο είναι μία ώρα· στα εξωτερικά προάστια και προς το αεροδρόμιο ανεβαίνει στις δύο, επειδή η διαδρομή είναι μεγάλη. Για δείπνο ή ολόκληρο βράδυ συμφωνείται ενιαίο ποσό αντί για ωριαία χρέωση.
Ό,τι απομένει σε επίπεδο ασφάλειας είναι τετριμμένο: να είναι έτοιμος ο χώρος, να έχετε τα μετρητά στο ακριβές ποσό, και να μην έχετε πιει τόσο ώστε να μη μπορείτε να συνεννοηθείτε. Μια κοπέλα που φτάνει και βρίσκει κάποιον σε αυτή την κατάσταση θα φύγει, και έχει δίκιο να φύγει.
Πώς αναγνωρίζεται ένα μαγαζί που θα σας κοστίσει
Υπάρχουν ενδείξεις που φαίνονται μέσα στα πρώτα τρία λεπτά, πριν παραγγείλετε οτιδήποτε. Η πρώτη είναι η απουσία τιμοκαταλόγου σε εμφανές σημείο ή η απροθυμία να σας δοθεί όταν τον ζητήσετε. Δεν υπάρχει καμία λειτουργική δικαιολογία για αυτό· είναι σχεδιαστική επιλογή.
Η δεύτερη είναι η άμεση, απρόσκλητη συνοδεία στο τραπέζι μέσα σε δευτερόλεπτα από τη στιγμή που καθίσατε. Σε ένα μαγαζί που ζει από το ποτό, ο χρόνος μέχρι να καθίσει κάποιος μαζί σας είναι δείκτης του πόσο επιθετικό είναι το μοντέλο χρέωσης. Η τρίτη είναι το άδειο μαγαζί με πολύ προσωπικό: όταν η αναλογία είναι αντεστραμμένη, το εισόδημα δεν βγαίνει από τον όγκο των πελατών αλλά από το ύψος του κάθε λογαριασμού.
Η τέταρτη, και η πιο ξεκάθαρη, είναι η δυσκολία εξόδου. Αν όταν ζητήσετε τον λογαριασμό αρχίσουν οι καθυστερήσεις και οι προτάσεις για ένα τελευταίο ποτό, η βραδιά έχει ήδη μπει σε τροχιά που δεν σας ευνοεί. Πληρώστε ό,τι οφείλετε και φύγετε στο επόμενο δεκάλεπτο.
Σύνοψη σε έξι κανόνες
- Ορίστε ποσό σε μετρητά πριν βγείτε και αφήστε την κάρτα εκτός παιχνιδιού.
- Ρωτήστε τιμές πριν από κάθε παραγγελία και πριν καθίσει κάποιος στο τραπέζι.
- Κρατήστε ξεχωριστά τα χρήματα της επιστροφής.
- Το κινητό μένει σε τσέπη, ποτέ σε τραπέζι, ποτέ σε ξένα χέρια.
- Καμία μετακίνηση σε άγνωστη διεύθυνση με άγνωστο συνοδό.
- Ένας άνθρωπος ξέρει πού είστε και τι ώρα περίπου γυρίζετε.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος είναι ο πραγματικός κίνδυνος σε μια τέτοια βραδιά;
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, οικονομικός. Λογαριασμοί που φουσκώνουν χωρίς να ανακοινωθούν και αποφάσεις που παίρνονται αργά το βράδυ.
Πώς αποφεύγω τον φουσκωμένο λογαριασμό;
Ζητώντας τιμοκατάλογο από την αρχή, δηλώνοντας αν θέλετε ή δεν θέλετε παρέα στο τραπέζι, και ζητώντας τον λογαριασμό ενδιάμεσα ώστε να μην τον δείτε πρώτη φορά στο τέλος.
Να πληρώσω με κάρτα;
Προτιμότερα όχι σε τέτοιους χώρους. Τα μετρητά έχουν φυσικό όριο· η κάρτα δεν έχει και αυτό είναι όλο το πρόβλημα.
Είναι ασφαλέστερο το ραντεβού στο σπίτι μου;
Ελέγχετε τον χώρο, το ποσό και την ώρα, και δεν υπάρχει διαδρομή επιστροφής. Οι περισσότερες μεταβλητές μιας βραδιάς εξαφανίζονται.
Πόσο κοστίζει ένα προγραμματισμένο ραντεβού;
Από 120 έως 150 ευρώ η ώρα ως αφετηρία, με το ακριβές ποσό σε κάθε προφίλ. Πληρώνεται σε μετρητά στην αρχή και δεν αλλάζει μετά τη συμφωνία.
Χρειάζεται να δώσω κάτι προκαταβολικά;
Όχι για συνηθισμένο ραντεβού. Μόνο για διανυκτερεύσεις, μετακινήσεις και ημερομηνίες με μεγάλη ζήτηση.
Τι κάνω αν με πιέζουν να πάω σε άλλο μαγαζί;
Αρνείστε και δεν διαπραγματεύεστε. Η πίεση για άμεση μετακίνηση είναι πάντα προς όφελος αυτού που πιέζει.
Μπορώ να κλείσω ραντεβού αργά το βράδυ;
Ναι, αλλά οι επιλογές μετά τα μεσάνυχτα, ιδίως Παρασκευή και Σάββατο, είναι σαφώς λιγότερες. Ένα τηλεφώνημα νωρίτερα μέσα στη μέρα λύνει το ζήτημα.
