Πώς να προσεγγίσεις συνοδούς στην Αθήνα
Η λέξη «προσέγγιση» παραπλανά, γιατί φέρνει στο μυαλό φλερτ. Εδώ δεν πρόκειται για φλερτ. Πρόκειται για επικοινωνία με κάποια που δουλεύει, και η επιτυχία της μετριέται με ένα μόνο κριτήριο: αν το μήνυμά σας απαντήθηκε και αν το ραντεβού έγινε χωρίς τριβές.
Το παράδοξο είναι ότι όσοι προσπαθούν να γοητεύσουν παίρνουν τις λιγότερες απαντήσεις, ενώ όσοι γράφουν καθαρά και σύντομα εξυπηρετούνται πρώτοι. Ο λόγος δεν είναι ψυχρότητα. Είναι όγκος: τα ίδια δέκα ερωτήματα φτάνουν εκατό φορές τη μέρα, και όποιος ξεχωρίζει με σαφήνεια αντί με επιθετικότητα ή με υπερβολική οικειότητα, ξεχωρίζει προς τη σωστή κατεύθυνση.
Το πρώτο μήνυμα
Τέσσερις γραμμές, τίποτα περισσότερο. Ποιο προφίλ σας ενδιαφέρει, τι ώρα, για πόση ώρα, σε ποια περιοχή και σε τι χώρο. Με αυτά, παίρνετε απάντηση σε λίγα λεπτά, γιατί όλα όσα χρειάζεται η άλλη πλευρά για να απαντήσει βρίσκονται ήδη μπροστά της.
Ό,τι λείπει από αυτές τις τέσσερις γραμμές μετατρέπει το μήνυμα σε ερώτηση χωρίς απάντηση. Το «είσαι διαθέσιμη;» δεν απαντιέται, επειδή η διαθεσιμότητα εξαρτάται απόλυτα από την ώρα και την περιοχή. Το «πόσο;» χωρίς διάρκεια δεν απαντιέται, επειδή η μία ώρα, το δίωρο και το βράδυ έχουν διαφορετική λογική τιμολόγησης, με τις μεγαλύτερες διευθετήσεις να έχουν συνολική τιμή και όχι πολλαπλάσια της ώρας.
Μηνύματα που μένουν αναπάντητα
Το «γεια» σκέτο, σταλμένο στις τρεις το πρωί. Το μήνυμα δέκα γραμμών που περιγράφει τι φαντάζεστε. Το μήνυμα που ξεκινά με παζάρι πριν καν ρωτήσει διαθεσιμότητα. Το μήνυμα που ζητάει επιπλέον φωτογραφίες. Και το μήνυμα που ρωτάει «είσαι αληθινή;», το οποίο, εκτός των άλλων, δεν έχει καμία χρήσιμη απάντηση.
Υπάρχει επίσης η κατηγορία των μηνυμάτων που φτάνουν σε λάθος ώρα. Οι γραμμές των γραφείων στην Αθήνα λειτουργούν συνήθως από το μεσημέρι ως αργά τη νύχτα, και το παράθυρο ανάμεσα στις πέντε και στις οκτώ το απόγευμα είναι εκείνο όπου υπάρχουν ακόμη επιλογές. Ένα μήνυμα στις έντεκα το βράδυ για την ίδια ώρα ανταγωνίζεται ένα πρόγραμμα που έχει ήδη κλείσει.
Πέντε ερωτήσεις που δεν κάνετε
Κάποιες ερωτήσεις παγώνουν αμέσως τη συνομιλία. Δεν είναι θέμα ευαισθησίας αλλά ορίων που είναι γνωστά σε όλους όσους κινούνται στον χώρο.
- «Πώς σε λένε στ’ αλήθεια;» Το όνομα του προφίλ είναι το όνομα. Δεν υπάρχει δεύτερο επίπεδο που ξεκλειδώνει με ερώτηση.
- «Γιατί κάνεις αυτή τη δουλειά;» Η πιο κοινή και η πιο κουραστική. Δεν οφείλεται εξήγηση και η ερώτηση συνήθως δεν είναι τόσο αθώα όσο παρουσιάζεται.
- «Πόσους βλέπεις τη μέρα;» Δεν αφορά κανέναν και δεν πρόκειται να πάρετε πραγματική απάντηση.
- «Έχεις σχέση; Ξέρει η οικογένειά σου;» Η υπόλοιπη ζωή κάποιας δεν είναι μέρος της κράτησης.
- «Μπορούμε να βρεθούμε και εκτός;» Η προσπάθεια να μετακινηθεί η σχέση εκτός του πλαισίου είναι το πιο σίγουρο σήμα ότι δεν έχετε καταλάβει το πλαίσιο.
Καμία από αυτές δεν είναι κακοπροαίρετη στις περισσότερες περιπτώσεις. Ακριβώς επειδή όμως τις ακούει κανείς εκατοντάδες φορές, έχουν αποκτήσει σημασία που δεν είχαν στο μυαλό σας όταν τις κάνατε.
Ο σωστός τόνος
Υπάρχουν δύο τόνοι που αποτυγχάνουν και ένας που δουλεύει. Ο πρώτος που αποτυγχάνει είναι ο απολογητικός: μακροσκελείς εξηγήσεις για το γιατί κάνετε αυτό, διαβεβαιώσεις ότι δεν είστε σαν τους άλλους, ζητήματα ενοχής που δεν αφορούν κανέναν. Δημιουργεί δυσφορία και τίποτα άλλο.
Ο δεύτερος που αποτυγχάνει είναι ο επιτακτικός. Η αντίληψη ότι επειδή πληρώνετε, ορίζετε και τους όρους της επικοινωνίας. Στην πράξη συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που επιδιώκει: όσο πιο απαιτητικός ακούγεται κάποιος στο τηλέφωνο, τόσο λιγότερες ώρες βρίσκονται διαθέσιμες γι’ αυτόν.
Αυτός που δουλεύει είναι ο ουδέτερος επαγγελματικός τόνος, ο ίδιος που θα χρησιμοποιούσατε για να κλείσετε τραπέζι σε ένα καλό εστιατόριο. Καθαρός, ευγενικός, χωρίς υπερβολική οικειότητα και χωρίς απόσταση. Δεν είναι ψυχρότητα, είναι σαφήνεια, και όλοι στον χώρο τον αναγνωρίζουν αμέσως.
Στην πόρτα
Η στιγμή που ανοίγει η πόρτα καθορίζει το κλίμα ολόκληρης της ώρας. Δύο πράγματα μετράνε εδώ και είναι απλά: μια κανονική υποδοχή, όπως θα δεχόσασταν οποιονδήποτε επισκέπτη, και το ποσό διευθετημένο χωρίς συζήτηση.
Το ποσό είναι σε μετρητά, δίνεται στην αρχή και είναι ακριβώς αυτό που συμφωνήθηκε στο τηλέφωνο. Ο πιο κομψός τρόπος είναι ένας φάκελος σε ορατό σημείο ή δύο δευτερόλεπτα στα πρώτα λεπτά. Δεν μετριέται μπροστά της, δεν σχολιάζεται και δεν επανέρχεται. Οποιαδήποτε απόπειρα αναπροσαρμογής εκείνη τη στιγμή τερματίζει τη βραδιά πριν καν αρχίσει, και δικαίως.
Μετά από αυτό, αφήστε λίγο χρόνο. Ένα ποτό, το παλτό κάπου, μια κουβέντα για την κίνηση στη Συγγρού ή για το πόσο αδύνατο είναι το πάρκινγκ στο Κολωνάκι ένα Σάββατο. Ακούγεται ασήμαντο και είναι το πιο σημαντικό πράγμα που θα κάνετε στο πρώτο τέταρτο.
Η κουβέντα
Θέματα που πάνε πάντα καλά: ταξίδια, φαγητό, η ίδια η πόλη, δουλειές με την ευρεία έννοια, ταινίες, μουσική. Θέματα που δεν πάνε: η προσωπική της ιστορία, η οικονομική της κατάσταση, συγκρίσεις με άλλες, και η ίδια η δουλειά ως αντικείμενο ανάλυσης.
Η βασική αρχή είναι ότι κάνετε ερωτήσεις όπως θα τις κάνατε σε οποιονδήποτε γνωρίσατε πριν από είκοσι λεπτά. Το ίδιο επίπεδο περιέργειας, το ίδιο επίπεδο διακριτικότητας. Αυτό δεν είναι υπερβολική τυπικότητα, είναι απλώς η φυσιολογική συμπεριφορά που ξεχνιέται επειδή το πλαίσιο μοιάζει διαφορετικό.
Ακούστε επίσης. Πολλοί μιλούν συνεχώς από νευρικότητα και μετά απορούν γιατί η ώρα ήταν άβολη. Οι πιο επιτυχημένες συναντήσεις, με βάση όσα επιστρέφουν στα γραφεία, είναι εκείνες όπου μιλούσαν και οι δύο περίπου εξίσου.
Η σιωπή δεν είναι αποτυχία
Δεν χρειάζεται να γεμίζει κάθε δευτερόλεπτο. Μια παύση δύο λεπτών με ένα ποτό δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά και δεν χρειάζεται να σωθεί με μια ερώτηση. Η πίεση να μιλάει κανείς συνεχώς είναι εκείνη που παράγει τις άβολες ερωτήσεις, γιατί όταν τελειώνουν τα ασφαλή θέματα αρχίζουν τα υπόλοιπα.
Αν πραγματικά δεν έρχεται κουβέντα, υπάρχει και το προφανές: αλλάξτε δραστηριότητα αντί για θέμα. Βάλτε μουσική, προτείνετε ένα ποτό στο μπαλκόνι, κάντε κάτι που δεν απαιτεί λόγια. Λειτουργεί πολύ καλύτερα από το να ψάχνει κανείς επόμενη ερώτηση.
Πώς ρωτάτε και πώς δέχεστε το όχι
Ό,τι αφορά το περιεχόμενο της συνάντησης συζητιέται εκεί, με το άτομο που αφορά, όχι στο τηλέφωνο με τρίτον. Το γραφείο δεν δεσμεύεται εκ μέρους κανενός και δεν πρέπει, γιατί δεν του ανήκει η απόφαση.
Η σωστή στιγμή είναι τα πρώτα λεπτά και ο σωστός τρόπος είναι απλός: ρωτάτε ευθέως, μία φορά, και ακούτε την απάντηση. Δεν χρειάζονται υπαινιγμοί ούτε επεξηγήσεις. Οι υπαινιγμοί δημιουργούν παρεξηγήσεις που ξεσπάνε αργότερα, όταν όλα είναι πιο δύσκολα.
Το «όχι» είναι τελεσίδικο. Δεν επαναδιατυπώνεται με άλλα λόγια, δεν δοκιμάζεται δεύτερη φορά, δεν συνοδεύεται από προσφορά επιπλέον χρημάτων. Η προσφορά χρημάτων μετά από άρνηση είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να ειπωθεί σε εκείνο το δωμάτιο και οδηγεί συνήθως σε άμεση αποχώρηση. Αντίστροφα, το να δεχτεί κανείς μια άρνηση χωρίς ένταση, είναι από τα λίγα πράγματα που σημειώνονται θετικά και θυμούνται.
Και η δική σας πλευρά
Το ίδιο ισχύει και αντίστροφα. Αν κάτι δεν σας βολεύει, το λέτε. Δεν υπάρχει προσδοκία ότι πρέπει να συμφωνήσετε με οτιδήποτε επειδή πληρώσατε, και μια συνάντηση που τερματίζεται νωρίς με πολιτισμένο τρόπο δεν είναι αποτυχία για κανέναν.
Αν είναι η πρώτη σας φορά
Το πείτε το. Στο γραφείο, όχι ως εξομολόγηση αλλά ως πληροφορία, και η πρόταση που θα λάβετε θα είναι διαφορετική. Δεν είναι κάθε προφίλ ίδιο σε αυτό: κάποιες χειρίζονται πολύ καλά κάποιον που είναι αμήχανος και κάποιες όχι, και το γραφείο το ξέρει επειδή έχει την ανατροφοδότηση.
Δεύτερο, κλείστε δίωρο και όχι μονόωρο. Είναι αντιδιαισθητικό, γιατί το ένστικτο λέει να δοκιμάσετε με τη μικρότερη δέσμευση. Στην πράξη η πρώτη ώρα ενός αρχάριου καταναλώνεται σχεδόν ολόκληρη σε νευρικότητα και το δίωρο δίνει τον χρόνο να χαλαρώσει κανείς πριν τελειώσει η βραδιά.
Τρίτο, μην πιείτε για να το αντιμετωπίσετε. Είναι η πιο κοινή στρατηγική και η πιο αποτυχημένη. Ένα ποτό είναι εντάξει, τέσσερα σημαίνουν ότι πληρώσατε για μια ώρα που δεν θα θυμάστε και κατά την οποία μάλλον δεν θα γίνει τίποτα.
Και τέταρτο, χαμηλώστε τις προσδοκίες σεναρίου. Οι εικόνες που κουβαλάει ο περισσότερος κόσμος προέρχονται από πράγματα που δεν είναι πραγματικά. Αυτό που συμβαίνει είναι πιο απλό, πιο ανθρώπινο και συνήθως πιο ευχάριστο από αυτό που φαντάζεται κανείς, ακριβώς επειδή είναι κανονικό.
Προετοιμασία
Το πιο υποτιμημένο κομμάτι της «προσέγγισης» δεν είναι λεκτικό. Ένα ντους, καθαρά ρούχα, φρεσκαρισμένη ανάσα, νύχια κομμένα. Δεν είναι απαίτηση κανενός, είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ευχάριστη ώρα και σε μια ώρα που κάποιος υπομένει.
Το ίδιο ισχύει για τον χώρο. Καθαρό μπάνιο, καθαρές πετσέτες, νερό, φως που δεν είναι ανακριτικό. Πέντε λεπτά προετοιμασίας που αλλάζουν τα πάντα και τα οποία οι μισοί δεν κάνουν ποτέ. Οι προφυλάξεις είναι δεδομένες, δεν αποτελούν αντικείμενο συζήτησης και δεν διαπραγματεύονται σε καμία περίπτωση.
Το αλκοόλ αξίζει ξεχωριστή αναφορά. Ένα ποτό είναι φυσιολογικό και συχνά βοηθάει. Τέσσερα ποτά πριν το ραντεβού σημαίνουν ότι πληρώσατε για μια ώρα την οποία δεν θα θυμάστε και κατά τη διάρκεια της οποίας πιθανότατα δεν θα γίνει τίποτα. Ο χρόνος χρεώνεται κανονικά.
Όταν δεν είστε μόνος
Οι κρατήσεις που περιλαμβάνουν τρίτο πρόσωπο, είτε πρόκειται για ζευγάρι είτε για δύο συνοδούς, έχουν έναν απόλυτο κανόνα: δηλώνονται από την αρχή. Ποτέ στην πόρτα, ποτέ ως έκπληξη, ποτέ ως «είναι και ένας φίλος εδώ». Είναι το είδος αιφνιδιασμού που τερματίζει το ραντεβού αμέσως και δικαίως.
Ο λόγος είναι απλός. Δεν είναι κάθε προφίλ διαθέσιμο για τέτοιες κρατήσεις και η απόφαση ανήκει στην ίδια, όχι στο γραφείο. Όταν δηλωθεί από την αρχή, βρίσκεται λύση. Όταν προκύψει επιτόπου, δεν υπάρχει τίποτα να συζητηθεί, γιατί έχει ήδη παραβιαστεί η συμφωνία.
Αν πρόκειται για ζευγάρι, δηλώστε επίσης ποιος κάνει την κράτηση και ποιος θα μιλήσει στην πόρτα. Ακούγεται περιττό και δεν είναι: οι πιο άβολες τέτοιες βραδιές είναι εκείνες όπου η επικοινωνία έγινε με τον έναν και οι προσδοκίες ήταν του άλλου.
Για δύο συνοδούς ταυτόχρονα, ο προγραμματισμός γίνεται σχεδόν πάντα από την προηγούμενη μέρα. Δύο ελεύθερα ημερολόγια στην ίδια ώρα και στην ίδια περιοχή δεν βρίσκονται με ένα τηλεφώνημα στις δέκα το βράδυ.
Το φιλοδώρημα και τα όριά του
Το φιλοδώρημα δεν είναι υποχρεωτικό και δεν αναμένεται. Όταν δίνεται, δίνεται στο τέλος, σε μετρητά, χωρίς κουβέντα και χωρίς προσδοκία ανταλλάγματος. Είναι αναγνώριση μιας καλής βραδιάς, όχι εργαλείο.
Χρησιμοποιημένο ως μοχλός, έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Η φράση «θα σου δώσω παραπάνω αν» ακούγεται εκατό φορές τον χρόνο και έχει γίνει σήμα κινδύνου, όχι δελεαστική πρόταση. Ό,τι δεν συμφωνήθηκε δεν αγοράζεται εκ των υστέρων, ανεξάρτητα από το ποσό.
Δεύτερο ραντεβού
Αν πέρασε καλά η βραδιά, το πείτε το στο γραφείο και όχι σε προσωπικό αριθμό. Ο λόγος είναι πρακτικός: το πρόγραμμα το κρατάει το γραφείο και μόνο εκεί μπορεί να δεσμευτεί ώρα. Η προσπάθεια απευθείας συνεννόησης παρακάμπτοντας τη δομή αντιμετωπίζεται πάντα αρνητικά και συνήθως κλείνει την πόρτα εντελώς.
Οι τακτικοί πελάτες όντως εξυπηρετούνται καλύτερα, όχι από εύνοια αλλά από πληροφορία. Όταν κάποιος είναι γνωστός, ξέρουν τι λειτούργησε, ποια περιοχή, ποια ώρα, τι είδους κουβέντα, και οι προτάσεις γίνονται πολύ πιο εύστοχες. Αυτό είναι ολόκληρο το «μυστικό» της καλής εξυπηρέτησης στον χώρο.
Τι δεν αγοράζεται
Δεν αγοράζεται αποκλειστικότητα. Δεν αγοράζεται προσωπικός αριθμός. Δεν αγοράζεται συναισθηματική σχέση, ούτε με μεγαλύτερες κρατήσεις ούτε με φιλοδωρήματα. Είναι μια διάκριση που ακούγεται σκληρή στα λόγια και είναι στην πραγματικότητα προστατευτική για όλους, γιατί οι πιο άσχημες καταστάσεις σε αυτόν τον χώρο ξεκινούν από ανθρώπους που την ξέχασαν.
Αυτό που αγοράζεται είναι χρόνος με κάποια που ξέρει να τον κάνει ευχάριστο, και αν η προσέγγισή σας είναι σωστή, αυτός ο χρόνος είναι πολύ καλύτερος απ’ ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι καλύτερο να τηλεφωνήσω ή να στείλω μήνυμα;
Και τα δύο δουλεύουν αν περιέχουν τα ίδια στοιχεία. Το τηλεφώνημα είναι πιο γρήγορο για την ίδια μέρα, γιατί λύνει σε δύο λεπτά όσα θα ήθελαν δέκα μηνύματα. Το γραπτό είναι πιο βολικό όταν κλείνετε από την προηγούμενη.
Πρέπει να πω το πραγματικό μου όνομα;
Όχι. Ένα μικρό όνομα για να ξεχωρίζει η κράτηση και ένας αριθμός που απαντάει είναι αρκετά. Δεν ζητούνται ταυτότητες και δεν κρατούνται στοιχεία πέρα από αυτά.
Πόσο νωρίς πρέπει να επικοινωνήσω;
Για το κέντρο, μιάμιση ώρα πριν. Για τα βόρεια και τα νότια προάστια, δύο ώρες, γιατί εκεί ισχύει και ελάχιστη διάρκεια δύο ωρών λόγω των αποστάσεων. Για δείπνο ή για ολόκληρο βράδυ, από την προηγούμενη μέρα.
Τι κάνω αν δεν υπάρχει χημεία;
Το λέτε στα πρώτα λεπτά, ήρεμα και χωρίς εξηγήσεις. Είναι απολύτως αποδεκτό και συμβαίνει. Αυτό που δεν λειτουργεί είναι να περάσει μία ώρα σε αμήχανη σιωπή και να ακολουθήσει παράπονο την επόμενη μέρα.
Μπορώ να ζητήσω να μου προτείνουν κάποια;
Ναι, και συχνά είναι το εξυπνότερο. Πείτε ώρα, περιοχή, διάρκεια και σε ποια γλώσσα θέλετε να συνεννοηθείτε, και θα πάρετε δύο τρεις επιλογές που είναι πραγματικά ελεύθερες εκείνη την ώρα.
Πόσο κοστίζει και πότε πληρώνω;
Οι τιμές ξεκινούν περίπου από 120 έως 150 ευρώ την ώρα, με το ακριβές ποσό να αναγράφεται σε κάθε προφίλ. Η πληρωμή γίνεται σε μετρητά στην αρχή. Προκαταβολή ζητείται μόνο για διανυκτερεύσεις, ταξίδια και ημερομηνίες αιχμής.
Επιτρέπονται φωτογραφίες;
Όχι, σε καμία περίπτωση και με κανένα πρόσχημα. Είναι ο ταχύτερος τρόπος να τερματιστεί μια συνάντηση στο πρώτο τέταρτο, χωρίς επιστροφή του ποσού.
Ισχύουν τα ίδια στη Μύκονο;
Ισχύουν όλα, με μία διαφορά στον χρόνο. Το καλοκαίρι στο νησί τα ραντεβού κλείνουν μέρες νωρίτερα και η διαθεσιμότητα της τελευταίας στιγμής είναι πρακτικά ανύπαρκτη τον Αύγουστο. Ο ίδιος τρόπος επικοινωνίας δουλεύει, απλώς χρειάζεται να συμβεί πολύ πιο πριν.
