Οι high class συνοδοί στην Αθήνα δεν ορίζονται από μια τιμή ούτε από έναν χαρακτηρισμό. Ορίζονται από το πού μπορεί να πάει η βραδιά και από το πόσο ομαλά κυλάει σε αυτό το περιβάλλον: ακρίβεια στην ώρα, κατάλληλο ντύσιμο για τον χώρο, άνεση σε συζήτηση, απόλυτη διακριτικότητα στην είσοδο και στην έξοδο. Επειδή η Αθήνα λειτουργεί ως πέντε διαφορετικές πόλεις σε ένα λεωφορειακό εισιτήριο απόσταση, ο πιο χρήσιμος οδηγός δεν είναι λίστα υπηρεσιών αλλά χάρτης. Παρακάτω η πόλη ανά περιοχή, με το τι απαιτεί η καθεμιά.
Κολωνάκι και Σύνταγμα: η ζώνη του δείπνου
Εδώ η βραδιά ξεκινά σχεδόν πάντα σε τραπέζι ή σε μπαρ και μόνο μετά καταλήγει κάπου ιδιωτικά. Οι αποστάσεις είναι πεζή, οπότε το ραντεβού μπορεί να κλείσει με σχετικά μικρή προειδοποίηση, αλλά ο κώδικας ενδυμασίας μετράει περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στην Αττική. Δήλωσε από πριν το ύφος του μαγαζιού, την ώρα κράτησης του τραπεζιού και αν υπάρχει παρέα. Μια συνοδεία σε δείπνο στο Κολωνάκι δεν είναι ίδιο ραντεβού με μια επίσκεψη σε διαμέρισμα, και η διάρκεια πρέπει να το αποτυπώνει: υπολόγισε δύο ώρες μόνο για το τραπέζι πριν αρχίσεις να μετράς οτιδήποτε άλλο.
Πλάκα και Μοναστηράκι: η ζώνη του ξενοδοχείου μπουτίκ
Τα μικρά ξενοδοχεία γύρω από την Ακρόπολη έχουν στενά λόμπι και προσωπικό που βλέπει τους πάντες. Η διακριτικότητα εδώ δεν είναι σύσταση, είναι προϋπόθεση. Πρακτικά σημαίνει: ο αριθμός δωματίου δίνεται μόνο όταν έχεις ήδη μπει, καμία αναμονή στη ρεσεψιόν, καμία συνάντηση στο μπαρ του ξενοδοχείου. Η περιοχή είναι επίσης η χειρότερη της πόλης σε πρόσβαση με αυτοκίνητο, οπότε πρόσθεσε δεκαπέντε λεπτά σε ό,τι νομίζεις.
Ο διάδρομος της Συγγρού: η πιο προβλέψιμη επιλογή
Από το Σύνταγμα έως τη θάλασσα, η Συγγρού είναι μια συνεχής γραμμή ξενοδοχείων και η πιο αξιόπιστη ζώνη για ραντεβού που πρέπει να γίνει σε συγκεκριμένη ώρα. Δέκα με δεκαπέντε λεπτά από το κέντρο εκτός αιχμής, εικοσιπέντε σε αιχμή. Οι μεγάλες μονάδες έχουν πολλαπλές εισόδους και ανελκυστήρες που δεν περνούν από το λόμπι, κάτι που λύνει μόνο του το ζήτημα της διακριτικότητας. Για επαγγελματικά ταξίδια με σφιχτό πρόγραμμα, αυτή είναι σχεδόν πάντα η σωστή απάντηση.
Γλυφάδα, Βούλα, Βουλιαγμένη: η καλοκαιρινή πρωτεύουσα
Από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο το κέντρο βάρους της νύχτας κατεβαίνει στην παραλιακή. Η διαδρομή από το Σύνταγμα είναι είκοσι πέντε λεπτά μια ήσυχη Τρίτη και μπορεί να ξεπεράσει τα σαράντα ένα Σάββατο μετά τα μεσάνυχτα. Η ζώνη έχει τα πιο απαιτητικά μαγαζιά της Αττικής σε ύφος και τα πιο σφιχτά προγράμματα, γιατί η διαθεσιμότητα στενεύει όταν η μισή πόλη λείπει στα νησιά. Πρακτικός κανόνας: για καλοκαιρινό Σαββατοκύριακο στην παραλιακή, κλείσε δύο ημέρες νωρίτερα και δώσε ώρα άφιξης με μισάωρο περιθώριο.
Κηφισιά, Μαρούσι, Χαλάνδρι: πρώιμο ωράριο, ιδιωτικοί χώροι
Τα βόρεια δουλεύουν με άλλο ρολόι. Οι διαδρομές είναι είκοσι με τριάντα λεπτά από το κέντρο, τα ραντεβού ξεκινούν νωρίτερα, και ο χώρος είναι συνήθως ιδιωτικός και όχι ξενοδοχειακός. Αυτό μεταθέτει το βάρος της διακριτικότητας σε εσένα: όνομα κουδουνιού, όροφος, οδηγία για την είσοδο και θέση στάθμευσης, όλα δηλωμένα από πριν. Ένα ραντεβού στις εννιά στην Κηφισιά κυλάει σχεδόν πάντα καλύτερα από ένα ραντεβού στη μία.
Πειραιάς και ο διάδρομος προς τα Σπάτα
Ο Πειραιάς έχει δικό του ρυθμό, δεμένο στα δρομολόγια των πλοίων, και απέχει είκοσι με τριάντα λεπτά από το κέντρο. Είναι λογική επιλογή μόνο αν είσαι ήδη εκεί. Η ζώνη προς το αεροδρόμιο, τριάντα πέντε έως σαράντα πέντε λεπτά μέσω Αττικής Οδού, έχει νόημα αποκλειστικά για πρωινή πτήση. Σε καμία από τις δύο δεν αξίζει να διασχίσεις την πόλη· αν η βραδιά ξεκινά στο κέντρο, μείνε στο κέντρο.
Καθημερινή ή Σαββατοκύριακο
Η διαφορά είναι μεγαλύτερη από όσο φαίνεται. Τρίτη ή Τετάρτη, το παράθυρο από τις δέκα έως τη μία είναι ήσυχο, οι διαδρομές προβλέψιμες και οι επιλογές περισσότερες. Παρασκευή και Σάββατο όλα μετατοπίζονται δύο ώρες αργότερα, οι διαδρομές διπλασιάζονται και τα προγράμματα κλείνουν από νωρίς. Τον χειμώνα το βάρος γυρίζει στο κέντρο και στη Συγγρού· το καλοκαίρι στην παραλιακή. Αν θέλεις τη μέγιστη επιλογή με τη λιγότερη προσπάθεια, διάλεξε χειμωνιάτικη καθημερινή στο κέντρο.
Τι σημαίνει πραγματικά ο όρος
Στην Αθήνα ο χαρακτηρισμός χρησιμοποιείται συχνά ως διαφημιστικό διακοσμητικό και σπάνια εξηγείται. Στην πράξη περιγράφει τέσσερα μετρήσιμα πράγματα. Πρώτον, ακρίβεια: η άφιξη γίνεται στην ώρα της και κάθε καθυστέρηση ανακοινώνεται με μήνυμα. Δεύτερον, καταλληλότητα για τον χώρο: ντύσιμο και συμπεριφορά που δεν ξεχωρίζουν σε ένα τραπέζι στο Κολωνάκι ή σε ένα λόμπι στη Βουλιαγμένη. Τρίτον, συνεννόηση: καθαρή συζήτηση από το πρώτο μήνυμα, χωρίς ασάφειες για χρόνο, ποσό ή όρια. Τέταρτον, διακριτικότητα, που είναι η μόνη ιδιότητα την οποία κανείς δεν παρατηρεί όταν υπάρχει και όλοι παρατηρούν όταν λείπει. Τίποτα από αυτά δεν αφορά εμφάνιση, και ακριβώς γι αυτό είναι τα μόνα κριτήρια που αξίζει να ζητήσεις.
Ο ρόλος της γλώσσας
Σε βραδιές με δημόσιο σκέλος, η γλώσσα συνεννόησης μετράει περισσότερο από κάθε άλλη προτίμηση. Δηλώνεται στο πρώτο μήνυμα ως ερώτηση διαθεσιμότητας, ελληνικά ή αγγλικά, και απαντιέται ευθέως. Δεν είναι εγγύηση και δεν αποτελεί κριτήριο καταγωγής· είναι απλώς πρακτικό ζήτημα, γιατί ένα δίωρο δείπνο χωρίς κοινή γλώσσα κουράζει και τους δύο.
Τι δηλώνεις όταν κλείνεις
- Περιοχή με όνομα γειτονιάς και τύπο χώρου, ξενοδοχείο ή ιδιωτικό διαμέρισμα.
- Ώρα έναρξης και πραγματική ώρα λήξης, όχι αισιόδοξη.
- Αν υπάρχει δημόσιο σκέλος, δηλαδή τραπέζι ή ποτό, και με τι ύφος.
- Γλώσσα συνεννόησης, ως προτίμηση και ερώτηση διαθεσιμότητας.
- Το συνολικό ποσό, συμφωνημένο πριν, χωρίς προσθήκες μετά.
Τα όρια που δεν αλλάζουν
Ανεξάρτητα από περιοχή, ώρα ή ύφος βραδιάς: όλοι όσοι εμπλέκονται είναι ενήλικες επαγγελματίες, η συναίνεση δίνεται και ανακαλείται ελεύθερα, δεν γίνεται καμία λήψη φωτογραφίας ή ήχου, και η αμοιβή καλύπτει τον χρόνο και τη συνοδεία, τίποτε άλλο. Αυτό είναι στην πραγματικότητα και ο πιο ουσιαστικός ορισμός της high class εμπειρίας στην Αθήνα: μια βραδιά όπου τίποτα δεν χρειάζεται να συζητηθεί ξανά, επειδή όλα συμφωνήθηκαν από πριν.
